Interview met Sir Ken Robinson

Dinsdag 26 mei jl. waren Louis en ik in ons element. Na afloop van het seminar met Sir Ken Robinson, deed zich een gelegenheid voor om hem persoonlijk, exclusief, wat vragen te stellen. Uiteraard grepen we deze gelegenheid met onze vier handen aan en werden bijzonder aangenaam verrast door de warme persoonlijkheid die Sir Ken bleek te zijn.
Het was voor Louis en mij een ontmoeting met een gouden randje...
Het ijs was al snel gebroken, nadat we mister Robinson de dubbelrecensie over zijn boek "het Element", keurig in het Engels vertaald hadden aangeboden.We moesten hem "toch maar vooral gewoon met Ken aanspreken en alle poespas achterwege laten". Ik viel dan ook maar meteen met de deur in huis. "Na het lezen van het boek was bij mij de vraag opgekomen, hoe je het onderwijs zover zou kunnen krijgen om toch vooral maar meer aandacht te gaan besteden aan het ontwikkelen van talenten en creativiteit van individuele leerlingen of studenten."

Robinson stak meteen van wal:
“Kinderen beginnen hun schoolcarrières meestal met hun hoofden gevuld met de meest fantastische ideeën, fantasieën. Ze denken niet vooruit, maar proberen gewoon alles. Helaas krijgen de meesten van hen niet de kans om al hun mogelijkheden te testen. Het onderwijssysteem, dat eigenlijk de natuurlijke talenten van iedereen moet helpen ontdekken en ontwikkelen, remt talenten soms eerder af dan dat het ze aanmoedigt. Op die manier kan langzaam maar zeker de motivatie om te leren telkens minder worden.” Volgens Robinson kunnen docenten en scholen hier weinig aan doen. Hij ziet dat juist het onderwijzend personeel zijn uiterste best doet om “hun leerlingen te stimuleren, te helpen en te begeleiden.”
Hij vertelt:
“het systeem is gewoonweg te lineair ! Scholen zijn daardoor bijna obsessief bezig met zaken als lesroosters. Als je in zo`n wereld van 50-minuten roosters terecht komt, is dat dodelijk voor creatieve gedachten en oplossingen. Ook de bestaande hierarchie van de vakkenstructuur is iets wat we zouden kunnen loslaten. Het toekennen van meerwaarden aan bepaalde vakken, boven andere vakken, zoals bijvoorbeeld wiskunde en talen, belangrijker verklaren dan sport of culturele vorming, past in een tijdsbeeld dat is ontstaan in het industriële tijdperk. Op dit moment vormt de industrie nog wel een deel van het economische blok, maar, zeker in de Westerse landen, wordt de leidende economische positie van industriële productie, steeds meer verdrongen door een creatieve – en kennis economie.”
“In plaats van vakken zouden we eens kunnen overwegen om een en ander te hernoemen in studierichtingen. Hierdoor kunnen mensen die goed zijn in verschillende studierichtingen zich ook verder ontwikkelen in die richting, zonder dat ze zich minderwaardig hoeven voelen, omdat zij bijvoorbeeld “alleen maar goed zijn in dans, tekenen, zang , muziek of sport”..

Als scholen op deze wijze hun curriculum zouden aanpassen, de vakkenstructuur los zouden laten en zouden vervangen door studierichtingen, zou dat best weleens kunnen leiden tot een soepel en dynamisch curriculum dat zich richt op samenhangende studierichtingen, gebaseerd op talent.
Robinson gelooft dat het curriculum veel meer gekoppeld zou moeten zijn aan individuen, zodat een persoonlijk curriculum kan ontstaan.

“leren doe je met hart, ziel en zaligheid en je hersenen, het begint zich niet spontaan te ontwikkelen door middel van databases of meerkeuze toetsen.”
Hij vraagt zich ook af of iemand hem ook kan uitleggen waarom scholen leeftijd zien als graadmeter om in een jaargroep iets te kunnen leren. “we vinden het uiterst belangrijk dat we op alles het ene, goede antwoord vinden. Vergis je niet. Ik ben zeker geen fervent tegenstander van standaard toetsen. Als deze op de juiste wijze en momenten worden ingezet verschaffen deze toetsen enorme meerwaarde en inzichten om het onderwijs te verbeteren. Het probleem is echter dat deze toetsen soms meer zijn geworden dan een onderwijstool. De toetsen zijn soms het doel op zich geworden, zoals bijvoorbeeld schoolkeuze toetsen!”
“Dit kan er voor zorgen dat de volgende generaties hun talenten verloren zien gaan. Ze raken niet in hun “Element” , de plek waar de dingen die je het liefst doet, en waar je het best in bent samenkomen. We moeten eens stoppen met het bijschaven van het onderwijs concept," zegt Robinson. "Het is gewoon tijd voor een geheel nieuw concept."

Waarvan acte. Ik ben benieuwd of ik in de komende tijd nog eens zo`n beroemdheid voor m`n weblog kan strikken... ;)